हिजोआज झिमरुक धान काट्ने सिजन सुरु भएको छ । उनलाइृ कामको चटारो बढेको छ । सानो बाँसले बारेको आरन जुम्री बसपार्कको छेउँमा छ । यसैमा भित्र देखि बाहिरसम्म हँसिया पिटाउन आउने ग्राहकहरुको भिड छ । वरिपरी हँसियाको थुप्रो छ । कोइला चुल्होमा हाल्दै हतारहतार हँसिया उदाउन सधै हतार भएझै देखिन्छन् । बिहान १० बजे कोठाबाट खाना खाएर निस्केपछि साझ ६ बज्छ कोठामा फर्कनन् । यो दैनिकि आरन पेसा गर्ने टुकमान वि.कको हो ।

स्वर्गद्वारी नगरपालिका–६ बेलबास, धन्चौर घर भएका ४२ वर्षीय वि.कको आरन पसल प्यूठान नगरपालिका–४ जुम्रीमा छ । उनी विगत ११ वर्ष देखि आरन व्यवसाय सञ्चालन गर्दै आइरहेका छन । उनले आरन सिप बाबु मार्फत सिकेका हुन । हिजोआज आम्दानीको मुख्य स्रोत नै आरन व्यवसाय रहेको उनी बताउँछन । बाबुबाजेले बालीघरे पर्थामा काम गरे । उनले व्यायसायिक रुपमा काम गर्दै आइरहेका छन । वर्षभरी काम गरेर अन्नबाली उठाउने गर्दा आवश्यक परेको बेला आर्थिक संकट टार्न समस्या पर्ने भएकाले बालीघरे पर्था छाडेर जुम्री झरेको उनले बताए ।

बिकको आरनमा सेवा लिन खलंगा, बरौला,चकचके, भिंग्री, सेपुङ, जुम्रीकाँडा, माझकोट, बाग्दुला, बिजुवार लगाएतका ठाँउहरुबाट पनि ग्रहाक आउने गर्दछन् । यसै पेसाबाट दुई छोरा, दुई छोरी, श्रीमती गरि ६ जनाको परिवारको जीवन राम्रोसंग चलेको छ । कक्षा ५ सम्म अध्ययन गरेका विक १६ वर्षको उमेर देखि वैदेशिक रोजगारीको रुपमा छिमेकी मुलुकमा गएका थिए । त्यहाँ ७ वर्ष बिताएपछि नेपाल फर्किएका उनी केहि वर्ष गाउँगाँउमा गई डकर्मि शिकर्मी भएर पनि काम गरे ।

३१ वर्षको हुँदा उनको बाबुको मृत्यु भयो, बाबुको मृत्यूपश्चात् उनी बल्ल आफ्नो बाबुको पुर्खौली पेसा लाइ परिवर्तन गरेर व्यासायीक बनेका हुन् । व्यवसायलाई सुरु गर्दा चाहिने सबै औजारहरु पुर्खौली थिए । त्यसैका ३० हजार लगानी थपेर थप सामान किनेको बिकले बताए । हँसिया, खुर्पा, चक्कु खुकुरी, कोदाली, बन्चरो तथा अन्य धारिला हतियारहरु धार लगाउन र बिँड राख्ने काम गर्दछन् उनले । “फुर्सदको समयमा हँसिया, खुर्पा, चक्कु खुकुरी, खुकुरी राख्ने मयाङ (दाबु), कोदाली, बन्चरो आदि बनाउने गर्दछु ,’ उनले भने हिजोआज त हसिया पीटाउनै भ्याइनभ्याइ छ ।’

नयाँ औजारहरु बनाउन एक्लै सम्भव नभएको र सामुहिक तथा कामदार राख्दा खर्च बढ्ने भएकाले उनले गरेका छैनन् । यो पेसाबाट दैनीक औसदमा एक हजार देखि पन्ध्र सयसम्म आम्दानी हुने उनले बताए । यसले घरखर्च, छोराछोरीहरुको पढाई कोठा भाडा यसैबाट गर्ने गर्दछन् । बचेको रुपैयाले गाउमा ८ लाखको जग्गा समेत किनेको सुनाए ।